Bergen & Taart



Toen ik onlangs mijn eigen set associatiekaarten maakte, bleken er met name foto’s te zijn van bergen en taart. En het klopt: daarvan word ik gelukkig, het liefst in combinatie.

In de bergen voel ik mij thuis. Voor mij is het een omgeving waar acceptatie, grenzen verleggen en eenvoud bijeen komen. Acceptatie vanwege de bergen zelf: die verschuiven niet, ze zijn daar. Net als dat sommige dingen zo zijn, die je moet accepteren. Grenzen verleggen omdat ik in de bergen mijn grenzen verleg: het begon met wandelschoenen en inmiddels behoren steigijzers en D-schoenen tot mijn uitrusting. Tijdens een tocht weet je nooit wat je tegenkomt, hier heb ik ontdekt dat ik meer kan dan ik denk. Zo hing ik eens boven een gletsjerspleet (dat was niet erg fijn), maar bleef ik heel rustig. Tochten duurden ook wel eens veel langer dan bedacht: dat bleek geen probleem, de focus was er continu. Inmiddels komen de bergwereld en mijn dagelijks leven steeds dichter bij elkaar: ook in het dagelijks leven verleg ik mijn grenzen. Eenvoud: met een rugzak op pad, vertrouwen op mezelf. Dit betekent voor mij weinig keuzes maken en het besef dat ik weinig nodig heb om dingen te kunnen en gelukkig te zijn.

Taart: als het even kan sluiten Maarten en ik een succesvolle tocht (of soms ook juist ervoor) af met een taartje. Om te vieren dat we weer veilig terug zijn (het is soms best spannend) en onze grenzen weer hebben verlegd. Een taartje smaakt nog nét wat lekkerder als we ‘m verdiend hebben. Ook symbolisch is taart belangrijk voor me: iets vieren en genieten van het leven.